หนังสือเล่มใหม่ครับผม

(ปกจริงเปลี่ยนแปลงข้อความหน้าปกนิดหน่อย)

 

แนะนำตัวผู้แต่ง "หวงเยวี่ยน"

 

ผมชื่อหวงเยวี่ยน

เป็นคนธรรมดาสามัญที่ชอบใฝ่ฝัน
ผมชอบอ่านหนังสือ เป็นหนอนหนังสือตัวยงในสายตาของคนอื่น
ผมชอบดนตรี ชอบร้องเพลง ชอบดูหนัง ชอบละครเวที ชอบท่องเที่ยว ชอบของอร่อย เงินออมส่วนใหญ่ในชีวิตของผม หมดไปกับงานอดิเรกที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ ทำให้จนบัดนี้ผมยังเป็นนายไส้แห้ง แต่ผมไม่แคร์ เพราะการทุ่มเทตนเองให้กับชีวิต ทำให้ผมรู้สึกได้เป็นมนุษย์เต็มตัว ไม่ใช่ทาสของโลกแห่งความจริง
ผมขับรถซิ่ง แตหลังจากเกิดอุบัติเหตุครั้งร้ายแรงครั้งหนึ่ง ผมก็แขวนพวงมาลัย เพราะตระหนักได้ว่าชีวิตมันเปราะบางเกินกว่าจะทนรับการปะทะใดๆ ได้ ดังนั้นต้องตั้งใจถนอมรักษาให้ดีๆ

ผมเขียนนิยาย และหากินกับสิ่งนี้ เมื่ออยู่ในโลกของตัวหนังสือ จึงจะรู้สึกว่าตนคือผู้บัญชาการ
ผมอยากเป็นผู้ดำเนินรายการทีวี อยากเป็นผู้ดำเนินรายการวิจารณ์หนังสือ ดนตรีและภาพยนตร์ อยากให้มีสักวันหนึ่ง เพลงที่ผมเขียนได้กลายเป็นแผ่นซีดีที่มีหน้าปกสวยงาม อยากกำกับภาพยนตร์สักเรื่องที่เขียนบทเอง 

กรุณาอย่าตำหนิที่ผมอยากมากเกินไป เพราะหากถอดความฝันออกไปจากตัวผมเมื่อไหร่ หัวสมองผมก็จะกลวงโบ๋ไม่เหลือคุณค่าอะไรเลย

ผมกำลังก้าวไปสู่จุดหมายของตนเอง มันคือที่ไหนหรือ ตราบใดที่ยังไปไม่ถึง ก็คงไม่มีวันรู้ แต่ผมมั่นใจว่ามันจะต้องเป็นสถานที่ที่งดงาม กว้างไพศาลและอุดมสมบูรณ์ ผมเชื่อเช่นนั้น คุณก็ต้องเชื่อ มิเช่นนั้น หากเราปฏิเสธอนาคตเสียตั้งแต่ยังไม่เริ่มต้น ยอมแพ้ตั้งแต่ในมุ้ง แล้วมันจะเหลือความสุขอันใดให้ไขว่คว้าได้อีกเล่า

เว็บไซต์ของหวงเยวี่ยน www.crown.com.tw/book/happinessiscoming

 

หวงเยวี่ยน---นักเล่านิยายมือฉมัง

หนุ่มน้อยวัยยี่สิบแปดปี เคยโพสต์นิยายบนอินเทอร์เน็ตด้วยนามปากกา "ผิงกว่อเหนี่ยว" (นกแอปเปิ้ล)  แม้จะเริ่มต้นจากอินเทอร์เน็ต แต่ผลงานกลับไม่ถูกตีกรอบอยู่ในนิยายรักสูตรสำเร็จแบบอินเทอร์เน็ต กระตือรือร้นกับการกรุยทางสร้างสไตล์เฉพาะตัว มีแรงดึงดูดที่ทำให้ผู้อ่านเมื่อเริ่มอ่านก็จะติดหนึบ

คำว่า "ประหลาด" ยังไม่พอสำหรับบรรยายลักษณะของหวงเยวี่ยน  เขาช่วยงานอยู่บันทึกเสียงอยู่ในห้องอัดตั้งแต่ห้าขวบ ทำให้เขามีประสาทสัมผัสทางด้านดนตรีระดับเทพ  สมัยเรียนมัธยมเคยไม่พูดไม่จาถึงครึ่งปีเต็ม ซ้ำยังเคยเดินรอบสนามหญ้าเป็นเวลาแปดคาบเรียนเพราะขบคิดข้อสงเสียเกี่ยวกับชีวิต!  ชอบอ่านหนังสือถึงขั้นบ้าหนังสือ จนขณะนี้สะสมจำนวนหนังสือที่อ่านจบแล้วมากกว่าหมื่นเล่ม โดยเฉพาะเป็นแฟนพันธุ์แท้หนังสือการ์ตูน เพียงคุณบอกสโลแกนคำหนึ่งกับเขา เขาก็จะบอกที่มาของมันได้ทันที

ประสบการณ์ทำงานของหวงเยวี่ยนก็ พิสดารไม่แพ้กัน เป็นทั้งพี่ชายนักนักเล่านิทาน ที่ปรึกษาทางจิตวิทยา ผู้ตรวจการแผนงานออกแบบงานศิลป์ นักวิจัยประจำมูลนิธิ... แต่จิตใจที่ฝักใฝ่ในวรรณกรรม ทำให้เขาตัดสินใจทุ่มเทให้กับงานเขียน  เขานิยามตนเองว่า "ผมไม่ใช่คนธรรมดา แต่ผมเป็นระเบิด!" นิสัยของหวงเยวี่ยนก็เหมือนระเบิด ระเบิดลูกนี้สั่งสมบ่มเพาะเป็นเวลานานมาก ทำให้ภายในระยะเวลาหนึ่งปี ระเบิดออกเป็นตัวหนังสือจำนวนมากถึงสองล้านกว่าคำ! ซ้ำยังมีหลากหลายประเภท ตั้งแต่ความรัก กำลังภายใน กฏหมาย ลัทธิสตรีนิยม... เล่ากันว่าเขามีคลังนิยายที่เก็บเอาไว้แล้วถึงห้าสิบเรื่อง และยังเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ  ด้วยความชื่นชอบในมนต์เสน่ห์แห่งงานเขียนและพลังในการสร้างสรรค์ที่ล้นปรี่ ทำให้หวงเยวี่ยนกลายเป็นอัจฉริยะคนใหม่แวดวงวรรณกรรม ที่ควรค่าแก่การรอคอย

 

หนังสือของนักเขียนผู้นี้ จะมีด้วยกันสามเล่ม
เรื่องรักของ 'เรา' เป็นเล่มสองในซีรี่ส์ ที่ผมแซงแปลก่อน
เพราะความประทับใจส่วนตัว
(เนื้อหาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกัน)

ฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจเพื่อนๆ ด้วยนะคร้าบบบ

"บี-อา" คืออะไร?

บี-อา ออกเสียงเร็วๆ ก็คือ "เบียร์" ไงครับ อิอิ

 

ปล.

จัดพิมพ์โดย สนพ. เครือบางกอกโพสต์ ชื่อ สนพ. post book ครับผม

 

 

คำโปรยปกหน้า

ถ้าหากระหว่างเธอกับฉันมีสายใยเชื่อมโยงอยู่ สายใยเส้นนั้นควรเป็นสีอะไร
สีดำคือความแค้น สีฟ้าคือคิดถึง สีแดงคือบุพเพ สีรุ้งคือความรัก
ฉันก้มลงคลำหาปลายเส้นบนข้อเท้าอย่างตื่นเต้นดีใจ
ทำไมจึงมีแต่เส้นด้ายสีตก ที่ขาดวิ่นและแตกปลาย ?

 

คำนิยม 

สังคมจีนกำลังเปลี่ยนแปลงและเป็นที่จับตาของชาวโลก คนหนุ่มสาวชาวจีนรุ่นใหม่ต่างต้องใช้ชีวิตอยู่ในกระแสสังคมที่เปลี่ยนแปลงเชี่ยวกราก จึงเป็นเรื่องยากที่คนเราจะคงเดิม หัวใจคนเราก็คงเช่นกัน ไม่ว่าเส้นด้ายที่ร้อยรัดชีวิตจะเป็นสีใด ไม่ว่าจะมีมากมายกี่เส้นก็ตามที นี่อาจจะเป็นรูปแบบหนึ่งของความรักเอ็กโซติกในดินแดนลี้ลับที่ค่อยๆ เปิดเผยคลี่คลาย คล้ายผู้เขียนสร้างสรรค์เรื่องราวอย่างสุดแสนจะธรรมดา แต่ฉันอยากบอกว่า ภายใต้ความธรรมดาที่ว่านั้น น่าจะผ่านการคิดอย่างถี่ถ้วนซับซ้อน ก่อนจะนำเสนอออกมาด้วยชั้นเชิงการเขียนประณีตคมคาย โดยเฉพาะวิธีเปรียบเปรยเรียบง่าย แต่ให้ความวิจิตรอลังการในอารมณ์ และความรู้สึกนั้นดูจะโดดเด่นเกินใคร ฉันเชื่อว่า เรื่องรักรสประหลาดเล่มนี้จะตราตรึงในใจคนรุ่นเราไปอีกนานแสนนาน

'ปราย พันแสง



คำโปรยปกหลัง

เกี่ยวกับพวกเขา
พวกเรากำลังรอคอยตอนจบสุดท้าย...

นี่เป็นนิยายที่เกี่ยวกับ
หญิงสาวอ่อนโยนโง่เซ่อกลายเป็นคนฉลาด
ชายหนุ่มเลวทรามฉลาดกลายเป็นคนโง่
ชายหนุ่มเลวทรามต่ำช้า ความรักจึงลุ่มๆ ดอนๆ
หญิงสาวหลงรักหัวปักหัวปำ ความรักจึงต่อเนื่องไม่ขาดสาย
เมื่อชายหนุ่มและหญิงสาว ต่างมองเห็นตัวเองอย่างแจ่มชัด
ความเสียดาย จึงเกิดขึ้นอย่างเลี่ยงมิได้

นี่เป็นเรื่องจริงเกี่ยวกับ
การสารภาพบาป ของคนที่กลับตัวกลับใจโดยสิ้นเชิง
เขา ที่เคยปล่อยเนื้อปล่อยตัว จนกระทั่งเพื่อนฝูงรอบตัวอดทนไม่ไหว
ถึงกับช่วยแก้แค้นแทนผู้เคราะห์ร้ายอย่างแสนสาหัส
ส่วนเธอที่จิตใจปวดร้าวแทบแตกสลาย กลับเลือกเป็นฝ่ายลาจากไปคนเดียวเงียบๆ
หลายปีต่อมา เขารู้สำนึกและแสนเจ็บปวด กลายเป็นคนที่เหมาะสมกับความรักแล้ว
เขาตัดสินใจรั้งเธอเอาไว้ โดยใช้วิธีสารภาพรักที่แปลกประหลาด...

นี่เป็นความทรงจำ
ช่วงหนึ่งที่แสนเศร้า แสนสวย เมื่อเริ่มต้นขึ้นก็ยากจะหยุดมันไว้
พวกเขาเคยรัก เคยเจ็บ รำพึงรำพันปานจะขาดใจท่ามกลางความอ้างว้างหลังแยกจาก
ตัวเอกฝ่ายหญิงพยายามลืม พยายามเลิกคิดถึง
ตัวเอกฝ่ายชายกลับพยายามทำให้เธอจำ---
โดยอาศัยหนังสือเล่มที่เป็นของเขาและเธอ “เรื่องรักของ 'เรา'”...

 

ต่อไปนี้ เป็นรีวิวโดยผู้แปล เมื่อตอนนำไปเสนอสนพ. นะครับ

หลังจากอ่านรวดเดียวจบตั้งแต่ห้าทุ่มถึงตีห้า ก่อนที่จะลืมความประทับใจ ผมขอสรุปเนื้อหาสำคัญของนิยายเล่มนี้ดังนี้นะครับ

“เรื่องรักของ 'เรา'” ใครคือพวกเรา ?

 “เฉิน อี้ว์หรู” หญิงสาวที่ผิดหวังในรัก เนื่องจากชายที่รักไม่เคยเห็นคุณค่าของรักแท้ แต่เธอก็ยังให้อภัยจนท้ายที่สุดก็สิ้นหวัง
“อู๋ ซันเยว่” ชายหนุ่มรูปงามเจ้าชู้ ที่จีบหญิงสาวรูปร่างไม่โดดเด่นอย่าง อี้ว์หรู เพียงเพื่อเอาชนะเพื่อนสนิทที่เก่งกว่าตนอยู่ทุกฝีก้าว
“เกา หน่ายซู่” ชายหนุ่มที่มากด้วยความสามารถ แม้จะถูกเพื่อนรักหลอกลวงอยู่เสมอ แต่ท้ายที่สุดยังยอมจากรักแรก เพื่อให้เพื่อนรักได้สมหวัง
“เสี่ยวฉี” ดาวคณะรัฐศาสตร์ เพื่อนสนิทของเฉิน อี้ว์หรู ที่รักเกา หน่ายซู่จนหมดใจ และรู้แผนการของอู๋ ซันเยว่ มาโดยตลอด
และหมู่ผองเพื่อนที่เกี่ยวข้องกับรักแท้ของฝ่ายหญิง และรักลวงของฝ่ายชาย ที่สุดท้ายฝ่ายชายก็ต้องได้รับบทเรียนที่แสนโหดร้าย

เริ่มเรื่องโดยกล่าวถึง เฉิน อี้ว์หรู หลังจากตัดใจจาก อู๋ ซันเยว่เป็นเวลาสามปีแล้ว มักไปซื้อหนังสือมือสองในร้านของคุณลุง ซุน เหลาอู่เป็นประจำ
วันหนึ่งคุณลุง โทรศัพท์เข้ามาถึงยี่สิบเจ็ดครั้งในหนึ่งชั่วโมง เพื่อให้เธอรีบไปที่ร้าน เนื่องจากมีหนังสือเล่มหนึ่งที่เป็นของเธอ เมื่อเธอไปถึงร้านในเย็นวันนั้น ก็พบหนังสือที่ชื่อ “เรื่องรักของ 'เรา'” โดยชื่อผู้แต่งเป็นชื่อของคนที่เธอพยายามลืมมาตลอดสามปี
คุณลุงเจ้าของร้านยืนกรานขอให้เธออ่านหนังสือเล่มนี้ให้จบ เนื่องจากหนังสือเล่มนี้ยังไม่มีตอนจบ และคุณลุงใคร่รู้ว่าตอนจบของเรื่องจะเป็นอย่างไร
ความทรงจำที่หวานชื่นและขมขื่นถูกขุดคุ้ยขึ้นมาอีกครั้ง พลิกไปแต่ละหน้า ตัวอักษรทุกตัวประดุจคมมีดกรีดเฉือนและบาดลึกลงในก้นบึ้งของหัวใจ น้ำตาที่เคยปิดผนึกเอาไว้อย่างยากเย็นต้องพังทลายลงเหมือนทำนบแตก... (ชักจะเวอร์ไปหน่อย แหะๆ)

ผู้อ่านถูกชักจูงให้ ยิ้ม-หัวเราะ-โมโห-เคียดแค้น-โศกเศร้า อย่างห้ามตัวเองไม่ได้
วิธีการนำเสนอก็แปลกใหม่ คือซ่อนหนังสือทั้งเล่มเอาไว้ในหนังสืออีกที โดยเฉิน อวี้หยู เป็นผู้อ่าน และพวกเราก็อ่านตามเธอ โดยหนังสือเล่มดังกล่าว อู๋ ซันเยว่ แต่งขึ้นเพื่อสารภาพตัวเองกับเธอ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

น่าอ่านจังค่ะbig smile

ออกติดๆกันเพราะใกล้สัปดาห์หนังสือละมั๊งsurprised smile

#1 By SEsai*im อิ่มๆ on 2008-09-23 21:41

ปกหวานมากค่ะ

#2 By (^_^)/nana on 2008-09-23 22:18

ปกร้าวรานใจมาก question
ออกติดๆ กัน เปลืองเงินมากค่ะ question

#4 By ม๋วย (203.170.144.1) on 2008-09-24 13:41

นั่นสิ ออกติดๆกันจะซื้อเล่มไหนดีเนี่ย sad smile

#5 By Choudate on 2008-09-24 21:41

ลงตัวอย่างซักนิดซิคะ....big smile

#6 By นัทธ์ (58.9.246.224) on 2008-09-25 21:51

กำลังอ่านอยู่เลยค่ะ ชอบมาก ได้ครึ่งเล่มแล้ววางไม่ลง ปวดใจจริงๆ

#7 By Hanaka on 2008-11-18 22:29

ฉันรัก บี-อา สำนวนคุณเด็ดจริงๆ

#8 By Hanaka on 2008-11-18 22:34

อ่านแล้ว นะคะ surprised smile

- ขอบคุณมากมากที่แปลหนังสือดีดีให้อ่าน
- กำลังตามอ่านงานแปล ของคุณอยู่ค่ะ แต่ว่า ไม่อ่าน HOW TO นะคะ
- ชอบให้ใช้นามปากกาว่า บี-อา มากกว่าคะ
- ได้อ่านหนังสือเลยทราบว่ามี BLOG อยู่ EXTEEN
- ช่วยแปลอีกสองเล่มที่เหลือเร็วๆหน่อยนะคะ
- คือว่า ขอแสดงความเห็นนิดนึงนะคะ ในเรื่องรักของ 'เรา ' เป็นนิยายซ่อนนิยาย ตอนที่ คุณลุง ซุน เหลาอู่ ตาม “เฉิน อี้ว์หรู” มารับหนังสือและบอกว่าอยากรู้ตอนจบของเรื่อง เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องของเธอถึงแม้ว่าในหนังสือจะได้ไม่ได้เอ่ยชื่อ ก็รู้ว่าเป็นเธอ ถ้างั้นเวลาแปลในเรื่องซ้อนมันไม่ควรมี ชื่อ เฉิน อี้ว์หรู เลยนะคะ ควรใช้สรรพนามแทนหั้งหมดน่าจะเนียนกว่า แต่ว่าที่แปลมา คือ มีชื่อของ “เฉิน อี้ว์หรู” อยู่ด้วยอ่ะ เป็นตอนที่เพื่อนของเฉิน อี้ว์หรู พูดกับเธอ ค่ะ



แต่ก็ไม่รู้ว่าต้นฉบับเขียนไว้อย่างไร(ไม่มีชื่อในเรื่องซ้อนเลย???? รึเปล่า embarrassed )

#9 By ton_ton_fat (58.8.106.170) on 2008-12-10 22:36

สวัสดีครับ

จริงๆ ผมลงเอาไว้ท้ายเล่ม ว่าชวนมาคุยกันที่นี่ แต่จริงๆ (อีกครั้ง) คือชวนทุกๆ ท้ายเล่มของผมนั่นแหละ แหะๆ แต่ก็ไม่ค่อยจะมีใครมาเยี่ยมกัน คุณ 앰♥심 창 민 (อ่านว่าไงเนี่ย) กับคุณ ton_ton ถือเป็นคนต้นๆ เลยนะ

ทีนี้มาถึงเรื่อง เรื่องรักของ 'เรา' ก็อย่างที่บอกครับ หาที่เสนอกันมาเป็นปีเป็นชาติ กว่าจะมีสนพ. ยอมรับไปทำ (เฮ้อ) เป็นเล่มที่อ่านจบแล้ว "ซึ้งในเพลงรักต่างๆ ในตลาดเพิ่มขึ้นอีกมากโข"

คนเรามันรักแบบหัวปักหัวปำ ซ้ำยังบริสุทธิ์ใจได้ขนาดนี้จริงๆ

รู้ว่าเขาหลอกแต่เต็มใจให้หลอก... อะไรพวกนั้น

ส่วนข้อเสนอของคุณ ton ผมเข้าใจครับ (อ่านซ้ำสองรอบ) ตอบเบื้องต้นเลย คือผมแปลตามต้นฉบับครับ (คือมีชื่อเฉิน อี้ว์หรู ในนิยายที่ซ้อน) แต่ผมคิดว่า ประเด็นนี้ไม่ใช่สิ่งที่นักเขียนต้องการ "ซ่อน" นะครับ คือซุนเหลาอู่เองก็รู้ว่าเป็นอี้ว์หรูแต่แรก เราก็รู้ ซ้ำระหว่างอ่าน อี้ว์หรูยังร้องห่มร้องไห้ คิดตามซะขนาดนั้น ปกปิดไปก็ไม่มีประโยชน์

ตอนจบที่เขาจะปิด ก็คือลงเอยว่า พระนางจะได้อยู่ด้วยกันไหม พระเอกอุตส่าห์ลงทุนขอขมาสำนึกผิดด้วยการเขียนหนังสือเป็นเล่มขนาดนี้ นางเอกจะใจอ่อนไหม... บลา บลา บลา มากกว่าครับ

ผมว่างั้นนะ

ขอบคุณที่คอมเมนต์ครับ แล้วก็ "ความสุขมาแล้ว" แปลเสร็จแล้วครับ อยู่ระหว่างการบรรณาธิการ อันนี้ก็รับรองว่าสนุก แหะๆ

ขอบคุณที่ติดตามครับ

#10 By Beermyself on 2008-12-11 07:27

ok เข้าใจแล้วdouble wink

แต่ว่าชื่อข้าพเจ้า อ่านว่า ตัน ตัน แปลว่า 2ตัน หรือ 2000KGS ค่ะ ถ้า ตันเดียวไม่ใช่นะ


คือว่า
.
.
.
.
.

อ้วน อ่ะsad smile

#11 By ton_ton_fat (210.4.151.12) on 2008-12-11 12:20

สนุกดีคะ จบได้ดีมากกกก

จะรออ่านเรื่องอื่นๆ ในชุดนี้นะคะ

#12 By ooi (202.12.118.61) on 2009-01-26 10:21

confused smile เป็นคนไทย ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิออิอิอิออิอิอิอิอิออิอออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออิอิอิอิอิอิอิอิออิออิอิอ

#13 By (118.172.155.208) on 2009-08-30 16:57

เสียใจทำไมเราต้องหัวเราะ confused smile เสียงดังconfused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile

#14 By (118.172.155.208) on 2009-08-30 17:03

เสียใจทำไมเราต้องหัวเราะ confused smile เสียงดังconfused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile

#15 By (118.172.155.208) on 2009-08-30 17:05

big smile open-mounthed smile confused smile sad smile angry smile tongue question embarrassed surprised smile wink double wink cry

#16 By (118.172.155.208) on 2009-08-30 17:07