beer's story blog

ไปไต้หวันกลับมา ได้พบกับคุณโหวเหวินหย่ง เจ้าของงานเขียนหลายเล่มที่ จขบ. ชื่นชอบ
ทราบว่าคุณโหวก็เขียนบล้อกด้วย เป็นบล้อกสำหรับจีนแผ่นดินใหญ่
ก็คือจีนตัวย่อ จขบ. ได้ขออนุญาตคุณโหวว่า จะแปลบางส่วนมาให้นักอ่านชาวไทยได้อ่าน

ในส่วนของบล้อกนี้ จะเป็นงานแปลของคุณโหวฯ เพื่อผู้อ่านที่สนใจงานของคุณโหวฯ
สามารถทำความรู้จักคุณโหวฯ เพิ่มเติมจากงานแปลที่นี่

รวมทั้งผู้ที่หัดเรียนภาษาจีน "ตัวย่อ" สามารถเปิดลิงค์ต้นฉบับ เพื่อนำมาเปรียบเทียบก็ได้

我大概知道怎么演外星人了

ผมพอจะรู้แล้ว ว่าจะเล่นเป็นมนุษย์ต่างดาวยังไง 

คุณผู้กำกับอี้ จื้อเหยียน (YEE Chih-yen) ผู้กำกับที่เป็นที่ยอมรับว่าเชี่ยวชาญการสอนการแสดง ทั้งกุ้ยหลุนเหม่ย เฉินป๋อหลิน หวงเหอ ต่างก็ได้เขาเป็นคนปลุกปั้นและสอนสั่ง จึงแจ้งเกิดในวงการภาพยนตร์ และมีชื่อเสียงโด่งดัง 

เฉิน ป๋อหลิน

กุ้ยหลุนเหม่ย / หวงเหอ 

       แนวคิดพื้นฐานด้านการแสดงสำหรับเขาคือ "ซื่อสัตย์" ดังนั้นเมื่อเห็นการแสดงที่ไม่ดี คำวิจารณ์ของเขาคือ "นี่คือการแสดงที่ไม่ซื่อสัตย์" (รวมทั้ง  Jack Nickson, Merry I Streep, Robin Williams... ต่างก็อยู่ในรายชื่อนักแสดงไม่ซื่อสัตย์ของเขาทั้งนั้น)

บ่อยครั้งที่ผมเห็นเขาอารมณ์เสียใส่กองถ่ายด้วยเหตุผลว่า นักแสดง "แสดงไม่ซื่อสัตย์" สถิติที่เหลือเชื่อที่สุดคือ ครั้งหนึ่งก่อนที่เขาจะสั่ง action อยู่ๆ ก็หยุดลงดื้อๆ

"เดี๋ยวก่อน" เขาวิ่งเข้าไปหานักแสดงสามคน บอกกับนักแสดงว่า "เดี๋ยวให้ส่งเสียงพร้อมผมนะ!"

พวกนักแสดงถึงจะรู้สึกประหลาดใจ แต่ก็ได้แต่พยักหน้า

แล้วอยู่ๆ อี้จื้อเหยียนก็ชูมือขวาขึ้นสูงๆ ตะโกนว่า "ซื่อสัตย์!"

นักแสดงก็ชูมือขวาตามเขา ตะโกนว่า "ซื่อสัตย์!"

"ซื่อสัตย์ ซื่อสัตย์ ซื่อสัตย์!"

"ซื่อสัตย์ ซื่อสัตย์ ซื่อสัตย์!"

เขาตะโกนร้องอย่างนี้สามรอบ นักแสดงก็ร้องตามสามรอบ จึงกลับมานั่งเก้าอี้ผู้กำกับ แล้วสั่งว่า "action!"

มีครั้งหนึ่งผมอดใจไม่ไหวแล้ว ถามว่า "การแสดงมันเป็นของปลอมอยู่แล้ว จะให้ซื่อสัตย์ได้ยังไงกัน"

"การแสดงมันย่อมเป็นของปลอม" เขากล่าว "แต่การแสดงที่ดี ต้องใช้อารมณ์ความรู้สึกที่แท้จริง"

"ปัญหาคือ นักแสดงส่วนใหญ่ไม่เคยมีประสบการณ์ตรงกันกับในเรื่องสักหน่อย จะให้มีอารมณ์ความรู้สึกที่แท้จริงได้ยังไง"

"ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์อะไรก็แล้วแต่ คุณต้องหาให้พบความรู้สึกที่แท้จริง และใช้มันนำเสนอบทบาทของคุณ" เขาตอบอย่างหนักแน่น "นี่เป็นภาระกิจและการบ้านของผู้เป็นนักแสดง"

ผมยังไม่ยอมแพ้ จี้ถามต่อไปว่า "สมมติว่าคุณได้บทแสดงเป็นมนุษย์ต่างดาวล่ะ"

"มนุษย์ต่างดาว?" เขาคิดครู่หนึ่ง "ถึงแม้ว่าคุณจะไม่เคยเห็นหรือเคยมีชีวิตแบบมนุษย์ต่างดาวมาก่อน แต่คุณก็ย่อมสามารถค้นหาอารมณ์ความรู้สึกที่ตรงกัน ระหว่างคุณกับมนุษย์ต่างดาวได้แน่ๆ ใช้อารมณ์ความรู้สึกนั้นเป็นต้นกำเนิด แล้วใช้วิธีการตามแบบฉบับของคุณ นำเสนอบทบาทการแสดงออกมาอย่างซื่อสัตย์"

"อารมณ์ความรู้สึก ที่มีตรงกันกับมนุษย์ต่างดาว?" ผมถาม "อย่างเช่นอะไรบ้าง"

"มันก็มีหลายอย่างนะ อย่างเช่นว่า เมื่อคุณเดินทางมาถึงดาวโลก คุณมีรูปร่างหน้าตาไม่เหมือนคนอื่น คนอื่นๆ มองคุณด้วยแววตาประหลาด คุณต้องเคยมีความรู้สึกลักษณะนี้อยู่แล้ว รู้สึกว่าตนเองแตกต่างไปจากคนอื่น ถูกบังคับให้ต้องอยู่โดดเดี่ยว ว้าเหว่... ขอให้คุณไปขุดคุ้ยมัน ตัวเรากับทุกๆ บทบาทที่มีอยู่ จะต้องเจออารมณ์ความรู้สึกที่ตรงกันแน่ๆ มีหรือจะไม่มี"

โอ้ว โว้ววว

อย่างนี้นี่เอง

ผมว่านะ ถ้าหากคราวหน้าผมมีโอกาสเล่นบทมนุษย์ต่างดาว ผมคงไม่ถึงกับตื่นตระหนกตกใจทำอะไรไม่ถูกอีกแล้ว

จาก 原文出自： 侯文詠的新浪博客