beer's story blog

เช้าวันหนึ่ง ตื่นขึ้นมาด้วยอาการขยับข้อมือไม่ได้

คุณรู้ไหมว่า อาการขยับข้อมือไม่ได้เป็นอย่างไร

บิดก๊อกน้ำไม่ได้, ฉีกซองโอวัลตินไม่ได้, เปิดฝาขวดไม่ได้, บิดลูกบิดประตูไม่ได้, ฉีดน้ำล้างก้นไม่ได้, พิมพ์คีย์บอร์ดไม่ได้... ฯลฯ และอีกสารพัดที่จำไม่ได้แล้ว ว่าทำอะไรไม่ได้อีก

พลิกดูยังไงก็ไม่เก็ต ว่ามันเจ็บได้อย่างไร

กลางคืนนอน ต้องวางเอาไว้ให้เฉยที่สุด เมื่อหลับไปแล้ว เผลอขยับเพียงนิดเดียว ต้องร้องจ๊ากพร้อมกับตื่น ย้ำ ร้อง "จ๊าก!!!" จริงๆ

ไม่ได้หลับทั้งคืน

สองวันต่อมา มันจึงเริ่ม "ปรากฏโฉม"

ไม่ใช่ผื่นขึ้นครับ ไม่ใช่ ผื่นขึ้นเป็นยังไงผมรู้ดี อีกรูป

ไม่ใช่เอดส์ครับ ขอร้อง อย่าคิดเรื่อยเปื่อย

สิ่งเดียวที่รู้เมื่อตอนนั้นคือ ต้องหยุดพิมพ์คอมฯ!!!

หลังจากพิจารณาอยู่นาน จึงรู้ว่า นี่คือต้นเหตุ

การพิมพ์ดีด โดยผิดท่านั่นเอง สังเกตที่รูป (อาการบวม แดง มันลามมาถึงตรงที่วงไว้ครับ)
ข้อมือขวาจะ "หักไปทางขวา" เล็กน้อย

แต่การที่คงอยู่ในท่านี้วันละไม่ต่ำกว่าหกชั่วโมง ทุกวันติดกัน ช่วงนี้เร่งแปลหนังสือ เพิ่งปิดเล่มขนาด 170 หน้าเอสี่จบไปหมาดๆ มันมาเลยครับ

ความจริง มันดัง "แกร่กๆ" เวลาหมุนข้อมือ มาหลายวันแล้ว แต่คิดไม่ถึงว่า บทมันจะ "ปวด" มันปวดเลย ไม่มีแบบ ปวดนิดๆ ให้รู้ตัวก่อนเลย

แต่นั่นแหละครับ ทำให้รู้ตัวว่า ที่แท้ "ข้อมือ" มันสำคัญขนาดนี้เชียวหรือ

คุณคิดดูครับ จะล้างก้น ไม่สามารถออกแรงบีบสายฉีดน้ำ มันเจ็บครับ T_T

ดังนั้น คุณว่าอวัยวะส่วนไหนในร่างกาย ที่สำคัญที่สุด?

สำหรับผม ขอบอกว่า
อวัยวะส่วนที่หายไปครับ - -
โดยเฉพาะส่วนที่ "เพิ่งหายไป" สำคัญโคตรๆ ทำไมกูไม่เคยรู้มาก่อนว่ามึงสำคัญขนาดนี้

ลองไปอ่านอีกประสบการณ์หนึ่งของซานะ ได้ตอน "สูญไป จึงรู้คุณค่า" ที่นี่ครับ

และที่สำคัญ

อย่าเล่นคอมฯ นานเกินไปครับ
วางมือทั้งที่เมาส์ และคีย์บอร์ดให้ถูกท่า
มิเช่นนั้น จะได้บทเรียนอย่างผมครับ

รู้แล้ววานบอกต่อด้วยนะครับ

โอ๊ย ปวดดดดด