beer's story blog

วิ่งวันแรก สิ่งที่ได้ก็คือ ง่วงตอนบ่าย และปวดต้นขาหนึบๆ ทำให้คิดหนักอย่างแรง กับวันพรุ่งนี้

เอาน่า ลองดู ไม่งั้นมันจะท้าทายตรงไหน

สองวันนี้ไม่รู้เป็นอะไร ถูกยกเลิกงานตอนออกจากบ้านแล้วทุกที วันแรก เดินทางจะถึงปากซอยที่นัดแล้วเชียว (อุตส่าห์นึกว่ามาสายแล้วชัวร์) โทร.มาขอเลื่อน เพราะน้องอีกคนมาไม่ได้

วันนี้ ออกจากบ้านแล้ว กำลังกินข้าว sms เข้ามาบอกว่าติดธุระกับอีกเจ้ากะทันหัน ขอเปลี่ยนเป็นพรุ่งนี้ (ซึ่งพรุ่งนี้เป็นต้นไป หมดสิทธิ์แล้ว เพราะต้องดูแลคณะของวานวาน) เป็นอันชวดอีกงาน

ไหนๆ ออกมาแล้ว วันนี้ตั้งใจเดินงานหนังสือสักวันก็แล้วกัน และนี่คือสิ่งที่ไม่รู้ "ได้" หรือ "เสีย" มา

กองนี้ เดินผ่านแว่บๆ บูธของ ณ เพชร ก่อนกลับแล้วเชียว โดนสะกดจิตเข้าไปจนได้ เพราะแทบจะขายกันเทกระจาด พี่แกประกาศก้องว่าจะไม่ขนหนังสือกลับ

นิตยสาร "โคโรโระ" รายสองเดือน ตอนนี้ออกครบสองปี 12 เล่มพอดี แต่ได้มาเท่าที่เห็น เขาบอกคอนเซปต์คือ "การให้" การให้ในสังคม การให้ ของคนที่ขึ้นปก อื้มมม คอนเซปต์ดี ข้างในก็ไม่ขี้เหร่ (ดีเลยแหละ) และที่สำคัญ เล่มเก่าๆ เหลือเล่มละสิบบาท เล่มใหม่ๆ ก็ยี่สิบ สี่สิบ หกสิบ ตามลำดับ

พ็อกเก็ตบุ๊ค (มีดีๆ หลายเล่ม) เหลือเล่มละสามสิบบาท

และโปสการ์ดเจ๋งๆ ในซองนั่นเป็นแบบจัดชุดแล้ว 32 ใบ ถ้าจำไม่ผิด แต่จำราคาไม่ได้แล้ว ตั้งใจจะซื้อให้วานวาน

กองที่เห็นเนี่ย จ่ายสามร้อย ได้ทอนสิบบาท หึหึ

แต่... หนักอ่ะ เล่นเอาเหนื่อยเลย

เซตที่สอง

ได้มาจาก ศูนย์หนังสือจุฬา ข้างหลังนั่นเป็นที่ตั้งหนังสือ เอาไว้อ่าน ส่วนข้างหน้านั่น เป็นโต๊ะไว้เขียน (หรือไว้วางคีย์บอร์ด วางโน้ตบุ๊ค) ที่ตั้งไว้บนตักอีกที (ข้างใต้จะเป็นผ้าที่เย็บเม็ดโฟมแข็งๆ เม็ดเล็กๆ ไว้ข้างใน) ชื่อในใบเสร็จมันเรียกว่า "เบาะรองเขียน"

ตั้งใจจะเอามาใช้ทำงานแปล สนนราคามันคือ 249 (ที่ตั้ง) + 179 (เบาะรอง) = 428 บาท

แอ่นแอ๊น ตั้งใจจะประกอบร่างแบบนี้ แล้วตั้งบนตักนั่งอ่านหนังสือบนเตียง

เจ้าตัวนี้ พับเก็บเหลือแค่นี้ได้ อาจเป็อุปกรณ์เสริมอีกชิ้นเวลาออกไปนั่งแปลงานในร้านกาแฟนอกบ้าน (เดิมทีก็พกคีย์บอร์ดแล้ว) ตอนนี้คงขาดแต่หมอนหนุนกับผ้าห่มของตัวเอง หึหึ

วันนี้ คนไม่แน่นนรกเหมือนเมื่อวันเสาร์ ไปวันเสาร์มาทำให้ขยาดจนวันอาทิตย์ขออยู่บ้านเฉยๆ ถึงกระนั้นตอนนั่งพักอยู่ตรงเก้าอี้กระดาษ ก็มีเด็กผู้ชาย (ม.ต้นปลายๆ โดยประมาณ) สองคนวิ่งหน้าตื่น ด่าแม่ด่าเอี้ยกัน พลางตะโกนว่า นั่นไง ปิดมือถือแล้วไง เอี้ยแล้วไง (มันไม่ได้พูดเอี้ยหรอก ไม่ได้น่ารักขนาดนั้น) พอผ่านไปห้าวิ ผมจึงเดาได้ว่า เพื่อนอีกคนคงลืมมือถือเอาไว้ ทีนี้พอโทร.เข้าเครื่องอีกที ก็ปิดเครื่องไปแล้ว...

ไปนั่งฟังกิจกรรมเวทีฮอลเอ วิทยากร (จำชื่อไม่ได้) ก็บอกว่า เมื่อวานนี้เอง เพื่อนเพิ่งโดนล้วงไอโฟน (สะดุ้งเลย) เพราะกระเป๋าสะพายไม่ได้รูดซิบ

ระวังทรัพย์สินกันด้วยนะ จะไปงานเนี่ย ไม่งั้น ไอ้ส่วนลดเล่มละ 15-30% มันจะไม่คุ้มเอา

ว่าแต่ วันนี้เพิ่งรู้ว่า ศูนย์สิริกิตติ์ หนาวค่อดๆ 

และสุดท้าย เห็นไอ้นี่ตรงบูธของฟูลสต๊อป เอามาแปะอวดคุณโตโต้ซะหน่อย

เจอกันวันที่ 22 ตอนบ่ายโมง เวที Hall A กับกิจกรรมวานวานเน่อ