ตั้งแต่โปรเจกต์ไทเปไกด์บุ๊คยังเป็นก้อนฟุ้งๆ อยู่ในหัว ผมก็ตั้งใจไว้แล้วว่า จะขอบทความจากเพื่อนฝูงในไทเปมาลงด้วย พอคุยโปรเจกต์กับพี่บิ๊ก (บ.ก.) พี่บิ๊กก็โอเค
 
      ทีแรกผมตั้งใจจะให้เพื่อนๆ เล่าเรื่องในเชิงเชิญชวนนักอ่านคนไทยไปเที่ยวไทเป ไปดูของดีของไทเป ในฐานะของเจ้าบ้าน แต่อาจด้วยการตีความของแต่ละคน ทำให้บทความที่ได้มา ก็สามเรื่องสามรส
 
 
      คนแรกที่ผมเชิญคือ Emily เธอเป็นบรรณาธิการฝ่ายต่างประเทศของสนพ.ใหญ่แห่งหนึ่งในไต้หวัน ผมรู้จักเธอแทบจะเป็นคนแรกเมื่อเข้าไทเป กล่าวคือเธอเป็นผู้ดูแลฝ่ายลิขสิทธิ์ของหนังสือชุดแรกที่ผมเดินตรงเข้าสนพ.ไปติดต่อให้กับสนพ.ของไทย (เกิดมาซน ๑-๒  ปี 2548 สนพ.แพรวเยาวชน) จากนั้นก็มีธุระติดต่อกันเรื่อยมา จนสนิทเป็นเพื่อนในที่สุด
      เธอเป็นคนที่น่าทึ่งมาก ตัวเล็กๆ วันหนึ่งเธอเขียนใน FB เธอว่าเธออ่าน "เรื่องเล่าจากก้าววิ่ง" (ชื่อนี้ป่าวหว่า) ของมูราคามิแล้วอยากวิ่ง แล้วเธอก็เริ่มวิ่ง เป้าหมายของเธอคือลงวิ่งสิบกิโลในงานวิ่งหนึ่งอาทิตย์หน้า
      จากคนไม่เคยวิ่ง เธอซ้อมอยู่อาทิตย์กว่า แล้วก็ไปวิ่งสิบกิโล = ='
      สองเดือนถัดมาเธอไปวิ่งฮาล์ฟมาราธอนที่ญี่ปุ่น = ='
      หนึ่งปีต่อมา เธอไปวิ่งมาราธอนที่ยุโรป =*='
      เรื่องน่าทึ่งของเธอมีเยอะจนผมทึ่ง แต่ที่ผมชวนเธอมาช่วยเจิมหนังสือ เพราะผมเห็นว่าเธอเดินทางไปเมืองใหญ่ๆ ทั่วโลกบ่อยมากเยอะมาก แต่เธอก็ยังรักไทเปของเธอที่สุด ผมอยากให้เธอช่วยเล่าให้ฟัง ว่าเธอรักอะไรของไทเป...
 
 
      คนที่สองที่ผมเชิญคือเอินจั่ว เจ้าของผลงาน "เด็กชายเลขที่ 34" (สนพ.อะบุ๊ก) "Discovery Love" (สนพ.แซลมอน) "นักเรียนตัวอย่างแห่งโรงพยาบาลสัตว์ประหลาด" (สนพ.อะบุ๊ก) ที่ผมเป็นผู้แปล
 
 
 
      ผมรู้จักเขาผ่านงานวาด/เขียน เจอกันครั้งแรกโดยการนัดพบกับสนพ.เพื่อติดต่อนำเล่ม "เด็กชายฯ" มาแปลและพิมพ์ในเมืองไทย เขาทราบว่าผมต้องเดินทางมาไทเปบ่อยๆ เพื่อเขียนไกด์บุ๊ค เขาบอกผมว่าวันหลังถ้าต้องมาไทเปอีก มาพักบ้านเขาก็ได้ ถึงจะไม่หรูหรา แต่ก็มีห้องน้ำ มีเน็ต มีห้องนอน ถือซะว่าอยู่หอตอนเรียนมหา'ลัย เพื่อประหยัดงบ
      ผมจึงไปพักบ้านเอินจั่วทุกครั้ง ที่ไปไทเปแล้วหมดงบกลาง (งบสำหรับไปคุยงานของบริษัท)
      พอไกด์บุ๊คของผมใกล้เขียนเสร็จ ผมจึงขอตัวหนังสือของเขามาเจิมอีกคน
 
 
      คนที่สามที่ผมเชิญคือวานวาน ผมแปลหนังสือของวานวานตั้งแต่เล่มแรก (สนพ.นานมีบุ๊คส์) จนตอนนี้กำลังจะออกเล่มสิบ เป็นล่ามให้เธอทุกครั้งที่เธอมาร่วมกิจกรรมที่เมืองไทย (สามครั้ง) ส่วนตัวเธอเองนั้นงานงานชุกงานยุ่งมาก ผมไปไต้หวันไม่ค่อยได้เจอเธอหรอก แต่ "มามี้" หรือแม่ของวานวาน จะเป็นตัวแทนลูกสาวมาพาผมเที่ยวทุกทริป ประมาณทริปไหนไปแล้วไม่บอก มีโกรธ
 
 
      วานวาน เธอเป็นบุคคลที่เป็นความภูมิใจของชาวไต้หวัน เป็นไอดอลของคนจำนวนมาก จากการสร้างบล็อกที่มียอดผู้เข้าชมสะสมเกินสองร้อยล้านคลิก ผมสร้างบล็อกภาษาไทย (ใน exteen) และดูแลแฟนเพจวานวานในประเทศไทยให้กับเธอ ผมสนิทกับครอบครัวเธอ (มามี้และพี่น้องมามี้... อุอุ) นักอ่านชาวไทยก็รู้จักเธอเยอะ (เยอะกว่ารู้จักผม) ตั้งแต่โปรเจกต์นี้เกิด ผมก็บอกเธอไว้แต่ไก่โห่แล้วว่า "ต้องวานการ์ตูนมาเจิมหนังสือฉันนะ" จึงเป็นที่มาของ "Welcome to Tai+Wan" (ไทย+วาน=ไต้หวัน) ในบท The Hosts นี่เอง
 
 
*** *** ***
 
      นอกจากเหล่าเดอะโฮสต์ ที่ผมต้องขอบคุณคือสนพ.อะบุ๊ก ตั้งแต่พี่บิ๊ก ที่ไว้วางใจในตัวผม ให้แนวทางที่ชัด จนผมสามารถตกผลึกสิ่งที่ฟุ้งๆ กระจัดกระจายให้เป็นหมวดหมู่ จนเป็นรูปร่าง และทีมงานสนพ. ที่ช่วยเนรมิตตัว Text เป็นพรืด กับรูปภาพที่แยกออกเป็นแฟ้มๆ ให้กลายเป็นรูปเล่มที่สวยงาม ไปจนถึงใส่ใจในทุกๆ รายละเอียดของกระบวนการ
 
 
      ขอบคุณเจ้านายเก่า---พี่ฝน แห่งทัทเทิลโมริ ที่ส่งผมไปคุยงานที่ไทเปบ่อยๆ เสมือนเป็นสปอนเซอร์ค่าตั๋ว/ค่าที่พัก ไปในตัว รวมทั้งพี่สาวผมเอง---พี่จ๊ะเอ๋ อุนารินทร์ ที่สนับสนุนพ็อกเก็ตมันนี่ ในทริปหลังๆ
 
      ขอบคุณคุณเต้ย "สาวไกด์ใจซื่อ" เพื่อนฝูงจากบล็อกแก๊ง ที่ช่วยคอมเมนต์เนื้อหาในบท "about taipei" ให้ได้เนื้อหาสาระที่ครอบคลุม กระชับมากยิ่งขึ้น
 
      ขอบคุณมู๋ก้อย lllmukoilll แฟนผม ที่ช่วยกินช่วยชิมอาหารที่ไม่เจ (ตัวผมกินเจ) แล้วช่วยแสดงความเห็น/รวมทั้งเขียนบทความที่เกี่ยวข้อง แบบ "ผู้หญิงๆ" ทั้งในเรื่องแนะนำร้านอาหาร แนะนำของกินของช้อป ช่วยคัดแยก/คัดกรองรูปถ่ายมหาศาลให้เข้าพวกเข้าหมู่ ก่อนส่งเข้ากระบวนการ และที่สำคัญ คอยอยู่ข้างๆ ผมเสมอมา (แม้จะง้องๆ แง้งๆ บ้างก็ตามที #เอ๊ะ)
 
      หนังสือเล่มหนึ่งจากเป็นวุ้นๆ กลายมาเป็นเล่ม ฝ่ายที่เกี่ยวข้องคงมีมากกว่าที่กล่าวถึงและที่เห็น มีทั้งผู้อยู่ฉากหน้าและฉากหลัง ผมขอแสดงความขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ และหวังอย่างยิ่งว่าจะเป็นประโยชน์สูงสุดแก่ผู้ที่ต้องเดินทางไปไทเป หากผิดพลาดประการใด ผมขอน้อมรับไว้แต่เพียงผู้เดียว
 
      หวังว่าจะได้พบกันอีกในเล่มหน้า
 
 
 
.
.
.
.
 
จื้อไจ้ไทเป ชิลล์ไปในไทเป
 
 
เตรียมพบกันครั้งแรกที่งานมหกรรมหนังสือแห่งชาติครั้งที่ 17
ระหว่างวันที่ 18 ตุลาคม ถึง 28 ตุลาคม
บูท K10 โซนเพลนนารี่ฮอลล์
 
ข่าวว่าหนังสือจะมาหลังบ่ายสามของวันนี้
 
 
 
 
ผมไปประจำที่บูธ (ตามหน้าที่) ตามนี้ครับผม
 

Comment

Comment:

Tweet

สวัสดีค่ะ ได้ซื้อหนังสือเล่มนี้มาอ่านแล้วชอบมากค่ะ เลยเขียนโปรโมทหนังสือให้ในเว็บไซต์  ลองเข้าไปอ่านนะค่ะ http://www.mcr-travel.com/index.php/mcrblogs อย่าลืมเขียนเมืองอื่น ๆ เพิ่มเติมนะค่ะ จะติดตามผลงานค่ะ

#8 By พิตตินันท์ (110.77.234.160) on 2013-09-20 20:20

- เห็นหนังสือที่ร้าน
- ซื้อตั๋ว
- ซื้อหนังสือแล้วครับ

#7 By มวนวน (103.7.57.18|203.144.130.176, 119.46.68.229) on 2013-02-01 14:12

ยินดีด้วย และจะเป็นเจ้าของมันในเร็ววันนี้big smile big smile Hot!

#6 By Clepsydra:: on 2012-10-18 21:42

ไม่พลาดแน่นอนค่ะ อยากไปเที่ยวไทเปบ้าง ข้อมูลท่องเที่ยวไทเปเทียบกับโตเกียว ลอนดอน โซล ฯลฯ ถือว่าหายากกว่ากันมากเลย เพราะงั้นต้องเก็บเล่มนี้ไว้เป็นคัมภีร์ในอนาคต confused smile

#5 By Prae on 2012-10-18 18:49

หน้าของวานวานนี่ ทำให้หนังสือเล่มนี้ดู Exclusive จัง surprised smile

#4 By umiNaka on 2012-10-18 17:52

ทำไมอ่านแล้วซึ้งจัง บิลด์กันขนาดนี้ก็ต้องซื้อสิคะ confused smile
ไทเปเป็นอีกที่ๆ คิดว่าน่าจะแบกเป้ไปเดินเล่นคนเดียวได้ แต่ยังหาไกด์บุ้คดีๆ ไม่ได้ หวังว่าเล่มนี้จะช่วยเราได้ค่ะ

#3 By umiNaka on 2012-10-18 17:51

สนใจเกี่ยวกับไต้หวันอยู่แล้วค่ะ เห็นเล่มนี้แล้วอยากอ่านมากๆ เลย รอซื้อนะคะ

#2 By lovekalo (103.7.57.18|110.170.27.25) on 2012-10-18 15:29

ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้ช่วยเหลือค่ะ
รออ่านด้วยใจจดจ่อ (มาก) big smile

#1 By สาวไกด์ใจซื่อ (103.7.57.18|202.28.9.94) on 2012-10-18 12:26