ช่วงนี้กำลังแปลนิยาย light novel แนวแฟนตาซีเบาสมองอยู่ชุดหนึ่ง ความยาวสิบเล่มจบ ความคืบหน้าอยู่ที่ 2/3 ของเล่ม 5 และชะงักงันไม่ไปไหนอยู่หนึ่งอาทิตย์เต็มแล้ว ส่วนหนึ่งเป็นเพราะกำลังป่วย แต่อีกส่วนหนึ่ง หลังจากวิเคราะห์ตัวเองแล้ว พบว่าเป็นเพราะขาดแรงผลักดัน ถามว่า สิ่งใดเป็นแรงผลักดัน หรือแรงจูงใจก็ว่า พูดเปิดอกกันเลยนะครับ สิ่งที่เป็นรูปธรรมก็คือเงิน สิ่งที่เป็นนามธรรมก็คือคำชม ขาดไม่ได้ทั้งคู่แหละ

      1. เงิน ก็คือเงิน ค่าจ้าง ค่าแรงที่ได้ที่เรารู้สึกคุ้มค่าเหนื่อย คุ้มค่าเวลา ไม่ต้องมากมายถึงขั้นสร้างเนื้อสร้างตัวได้ แต่ต้องเป็นธรรม ความเป็นธรรมบางทีเกิดกับการเปรียบเทียบ เราต้องได้ไม่น้อยกว่าคนอื่นที่ทำงานได้เทียบเท่าเรา

 
      2. ส่วนคำชม สามารถมาได้ในหลายรูปแบบ หากหนังสือยังไม่วางจำหน่าย ก็ควรมาจากทีมงานเช่นกองบ.ก. ฝ่ายศิลป์ ฯลฯ หากหนังสือวางจำหน่ายแล้ว ก็มาจากยอดขาย การประชาสัมพันธ์ การถูกกล่าวถึง และความเห็นทั้งด้านบวกและลบของผู้อ่าน การมีคนรอ ซึ่งหากมีผู้เขียนรีวิวซ้ำยังชมด้วย จะเท่ากับฉีดยาบ้าเข้าเส้นเลือดกันเลยทีเดียว

       อนึ่ง ข้อ 1. สามารถชดเชยได้ด้วยข้อ 2. คนทำงานหนังสือ บ้ายอทั้งนั้นแหละ การที่เราเจอคนที่รักเรา คนที่รักงานเรา และเข้าใจความผิดพลาดที่ไม่ได้ตั้งใจของเรา เป็นแรงขับเคลื่อนให้กับการทำงานมาก ถึงขั้นยอมเสียสละอะไรต่อมิอะไรหลายอย่าง เพียงเพื่อให้งานคลอดออกมาให้ได้ และให้ดีที่สุด

       สำหรับคำติ เรารับได้อย่างมีขีดจำกัด หากเป็นติด้วยความรัก และเป็นการติอย่างมีศิลปะ จุดเดือดดังกล่าวจะสูงหรือต่ำขึ้นอยู่กับชั่วโมงบินของผู้ถูกติ สำหรับผม จะอยู่ในระดับปานกลาง ก็คือขอให้มาดี ไม่ใช่มาอวดดี

 

*** *** ***

 

       กลับมาเรื่องความนอยด์ในงานที่กำลังทำอยู่ขณะนี้ กล่าวคือเคยเกิดขึ้นครั้งหนึ่งตอนทำรหัสลับฯ แต่ปัญหาหมดไปเมื่อสร้างกลุ่ม "รหัสลับหลังคาโลก" ขึ้นในเฟซฯ ทำให้ได้รับ ข้อ 2. อย่างท่วมท้น จนความนอยด์หายไป แต่สำหรับตอนนี้ ข้อจำกัดก็คือ

      1. หนังสือยังไม่เริ่มวางจำหน่าย

      2. การเงียบหายไปของกองบรรณาธิการ

 
      3. จากข้อ 1. และ 2. ทำให้เราสู้ตามลำพังมาตลอด และเมื่อป่วยด้วยแล้ว ก็รู้สึกว่า น่าจะ "หมดก๊อก" ก่อนชั่วคราว จนกว่าจะมีข้อ 1-2 มาเติม

 

*** *** ***

 

      การบันทึกดังกล่าวไม่ได้คิดจะตีโพยตีพายใดๆ แต่อยากจะเรียบเรียงมันออกมาบอกตัวเองว่าเกิดอะไรขึ้น และเป็นบทเรียนให้กับการทำงาน ทั้งในฐานะของผู้ทำงานหรือทีมผู้ผลักดันงาน ให้เห็นว่าปัญหานี้นั้นมีอยู่ และควรเรียนรู้ที่จะบริหารมัน ก่อนที่จะเกิดปรากฏการณ์ฟางเส้นสุดท้าย

      นักแปลนิยายไม่ใช่เครื่องจักร กำลังใจคือสิ่งสำคัญ

 

 

อาห์... มี tie in

Comment

Comment:

Tweet

พีว่า กำลังใจคือสิ่งสำคัญ สำหรับทุกอาชีพนะพี่
เวลาใครท้อๆก็อยากได้กำลังใจกันทั้งนั้นแล
สู้ๆนะคะพี่ คนอ่านรออยู่
หายไวๆน้าา confused smile

#3 By -JpNc- on 2013-02-28 16:17

เป็นกำลังใจให้นะคะเบียร์ ขอให้หายป่วยเร็วๆ 
ดูแลตัวเองก่อนอันดับแรก แล้วกลับมาสู้ๆใหม่ big smile
เป็นแฟนประจำผลงานเบียร์ค่ะ (แต่ไม่ค่อยออกสื่อ อิอิ question )

#2 By lizardgirl on 2013-02-28 07:58

ชอบอ่านบลอค เพราะการเรียบเรียงคำพูดของจขบ.อะค่ะ big smile

#1 By natcha on 2013-02-28 00:39